İtalya’da bir ada olan Palmarola’da elektrikten, cep telefonuna kadar birçok şey bulunmuyor. Adaya ulaşmak içinse Tiren Denizi üzerinden Ponza’ya tekneyle geçmek. Roma’nın hareketli hayatından uzaklaşmak isteyenlerin tercihlerinden olan Palmarola, adeta bir izole merkezi pozisyonunda.
Seyahat rotalarının büyük kısmında yer alan Palmarola’yı aslında pek çok turist de bilmiyor. Romalılar bilse bile gitmeyi tercih etmiyor. Adaya geçmeyi seçenleri ise çeken şey, altyapı ya da konfor değil.
ADAYA ULAŞMAK İÇİN UZUN BİR YOL VAR
Palmarola adası, denizden dik formda yükselen volkanik kayalıklardan oluşuyor. Bu kayalıklar deniz mağaraları ve dar koylarla bölünmüş durumda. Tek bir plaj ve iç kısımlara uzanan bir patika ağı bulunuyor.
Roma’dan adaya ulaşmak içince Anzio limanına trenle gidip oradan Ponza’ya feribotla geçiliyor. Ve daha sonra bir balıkçı ya da özel tekne sahibiyle gidiş-dönüş için anlaşılması gerekli. Kalıcı sakini olmayan Palmarola, turizmden çok hava şartları, jeoloji ve mevsimler tarafından şekillenen bir destinasyon.
ADADA TEK BİR OTEL VAR
Adanın içerisinde O’Francese isminde bir restoran var. Ve burada balıklar taze servis ediliyor. Kayalıklar boyunca eski balıkçı mağaralarına oyulmuş, hudutlu sayıda odalar bulunuyor. Burası da otel olarak kullanılıyor. Geceliği ise 150 euro
Adaya her yıl gelenler ortasında yer alan bir çift dair şunları söylüyor:
“Yapacak çok şey var ve tıpkı vakitte hiçbir şey yok. Günlerimizi restoranın önündeki, pembe mercan çakıllarından oluşan plajda şnorkelle yüzerek ve güneşlenerek geçiriyoruz. Geceleri plajda uzanıp yıldızları izliyoruz, el fenerleriyle dolaşıyoruz. Gün doğumunda işletme sahipleri bizi uyandırıyor ve güneşin doğuşunu izlemek için adanın en yüksek noktasına yürüyüşe çıkarıyor. Büyüleyici”
ADAYA GELEN KENDİNİ ÇAKMAKTAŞ ÜZERE HİSSEDİYOR
Orta Çağ’dan kalma bir manastırın kalıntılarına ve tarih öncesi bir yerleşimin izlerine kadar tırmanıyor. Patikalar, bu küçük adanın iç bölümlerine hakikat uzanıyor.
Kendilerini Çakmaktaş ailesi üzere hissettiklerini söyleyen Andreini, akşam yemeklerinde ağdan çıkan taze balıkları yediklerini ve ilkel, ıssız ada tecrübesi yaşadıklarını tabir etti. Adaya gelmek isteyenlere ise yanlarında plaj kıyafetleri ve yürüyüş botları getirmelerini önerdi.
SİYAH OBDİSYEN TAŞI İÇİN BURAYA GELİYORLARDI
Tarihçi Silverio Capone adanın tarihine ait enteresan bir bilgi verdi. Mağara insanlarının silah ve alet üretiminde kullanmak için kayalıklardaki siyah damarlar halinde haşa görülen pahalı siyah obdisyen taşını aramak için buraya geldiklerini söyledi.
Adayı özel kılan nedeni ise Capone şöyle anlatıyor:
“Antik Romalılar burayı imparatorluk donanmaları için Tiren Denizi’nde stratejik bir gözetleme noktası olarak kullandı, fakat hiçbir vakit kolonileştirmediler”
ADANIN MÜLKİYETİ 18. YÜZYILA DAYANIYOR
Adanın mülkiyeti ise 18. yüzyıla dayanmakta. O periyotta Ponza’yı kolonileştirmek üzere gönderilen Napolili ailelere Palmarola’yı kendi ortalarında paylaşma müsaadesi verildi. Bugün ada, hâlâ Ponza’da yaşayan ailelere ilişkin çok sayıda parselden oluşan özel mülkiyet durumunda.
Bir kayanın doruğunda ise Aziz Silverius’a adanmış küçük bir beyaz şapel bulunuyor. Altıncı yüzyılda papa olan Saint Silverius, Palmarola’ya sürgün edildi ve burada öldüğüne inanılıyor.
Balıkçılar her haziran ayında San Silverio yortusu için Ponza’dan Palmarola’ya yelken açıyor. Şapele çiçekler taşıyor ve sevgilinin ahşap heykelini teknelerle dolaştırıyor. İştirakçiler, ana sunağın bulunduğu en yüksek nişe ulaşmak için dik kaya basamaklarını sırayla tırmanıyor; dua ediyor ve meditasyon yapıyor.
Capone, bunun kutsal bir ritüel olduğunu ve ona her gün dua ettiklerini söyledi.
Kaynak: Sözcü
